Alptekin, 3 Kasım 2002’de AK Parti’nin iktidara gelişiyle birlikte Türkiye’de yeni bir dönemin başladığını hatırlatarak, Adıyaman için de büyük vaatlerin ortaya konduğunu söyledi. “Aradan geçen uzun yıllara rağmen Adıyaman, genel bütçeden ve devlet yatırımlarından gerçekten hak ettiğini alabildi mi? Yoksa milletvekilleri şehrin lobi gücünü tam anlamıyla sahaya yansıtamadı mı?” sorusunun hâlâ sokaklarda, kahvehanelerde ve 6 Şubat felaketinin ardından kurulan konteyner kentlerde tartışıldığını vurguladı.
“Sezar’ın Hakkını Sezar’a Vermek Gerekir”
Alptekin, 2002’den bu yana Adıyaman’a hiçbir yatırım yapılmadığını söylemenin vicdani bir yaklaşım olmayacağını belirterek şu örnekleri sıraladı:
Eğitim ve Sağlık: Adıyaman Üniversitesi’nin kurulması, tıp fakültesinin faaliyete geçmesi, ilçelere yayılan devlet hastaneleri ve yeni okul binaları.
Tarım ve Sulama: Koçali ve Gömükan barajları ile sulama projeleri, çiftçiye su sağlamak için aktarılan milyonlarca liralık kaynak.
Ulaşım: Nissibi Köprüsü’nün açılması ve bölünmüş yol ağının genişletilmesi.
Ancak Alptekin, “Adıyaman’ın sandıkta verdiği devasa siyasi desteğe rağmen sanayileşme, teşvik avantajları, hızlı tren projeleri ve istihdam odaklı yatırımlar konusunda komşu illerin gerisinde kaldığını” ifade etti. Tütün üzerindeki yasal sınırlamalar ve alternatif gelir kaynaklarının geç devreye girmesinin ekonomik kalkınmayı yavaşlattığını söyledi.
“Vekillerin Gayreti Var, Ama Lobi Gücü Eksik”
Alptekin, 2002’den bugüne görev yapan milletvekillerinin performansını değerlendirerek şu tespitlerde bulundu:
Ankara’da Kapı Çalma: Bakanlık bütçe görüşmelerinde ve bölge toplantılarında ödenek artırma çabaları yürütüldü. Üniversitenin büyümesi ve baraj projeleri bu girişimlerin sonucuydu.
Yerel Bağlar: Vekillerin önemli bir kısmı zamanını taziye, düğün ve ilçe ziyaretlerine ayırdı. Halkla temas sıcak tutulsa da, sanayi yatırımlarını çekme noktasında stratejik vizyon eksikliği eleştirildi.
Bölgesel Güç Birliği Eksikliği: Gaziantep ve Kahramanmaraş vekillerinin sergilediği ortak lobi kültürünün Adıyaman’da yeterince gelişmediğini, kişisel çekişmelerin kolektif baskı grubu oluşturmayı geciktirdiğini dile getirdi.
“Deprem Sonrası Kaynaklar Felaketle Geldi”
Alptekin, 6 Şubat depremlerinin Adıyaman’ın sadece binalarını değil, ekonomik ve sosyal dengelerini de yıktığını belirterek, “Devletin ayırdığı kaynak ve TOKİ konutları, cumhuriyet tarihinin en büyük yatırım akışını zorunlu kıldı. Ancak halkın aklındaki soru şu: Bu desteği almak için devasa bir felaket mi yaşamalıydık?” dedi.
“Adıyaman Vaat Değil, Gerçek Yatırım Bekliyor”
Sonuç bölümünde Alptekin, Adıyaman’ın devlet yatırımlarından payını aldığını ancak sandıkta verdiği güçlü desteğe rağmen hâlâ eksikleri bulunduğunu vurguladı.
“Vekillerin gayretleri inkâr edilemez; fakat Adıyaman’ı bir ara durak veya oy deposu olmaktan çıkarıp sanayi, tarım ve turizm merkezi haline getirecek vizyoner adımlar atılmadığı da açıktır. Adıyaman artık vaat değil; tamamlanmış barajlar, üretim yapan fabrikalar ve demir ağlarla örülmüş bir gelecek bekliyor.” ifadelerini kullandı.
Kaynak : PERRE
News
